ΔΥΟ ΑΓΝΩΣΤΟΙ

Δύο άγνωστοι

27/10/2016

Κάποιες ελπίδες πεταμένες προδομένες 

κάποιες μαύρες σκέψεις ξεψυχούν,

από κάτι άσχημα περάσματα του κόσμου 

από άγονες φτωχές στιγμές εγωισμού.  

Μπορεί να ναι δάκρυα της ψυχής 

αυτά τα  κόκκινα σημάδια  από αίμα,

η κάτι σταγόνες από την καρδιά, 

που σέρνονταν χρόνια 

μες σε οράματα κρυφά 

στιγμής σαν ψέμα.

Εκεί θα ξεψυχήσω σου λέω 

εκεί που πέταξες φωτογραφίες παλιές,

απ όλα τα χρόνια που χαμογελούσες  

μα δεν το πίστευες

ότι θα φτάναμε στο χθες.

Δύο άγνωστοι να μην σε ξέρω ,

 σαν να χάνω  το μυαλό,  

σε δευτερόλεπτα να παγώνει η ψυχή

να υποφέρω,

κι αντι για άγγιγμα να λέμε λόγια αγάπης,

να σ ακουμπώ με μαύρο αίμα μισός στο κενό.

Κάποιες ελπίδες πεταμένες προδομένες

κάποιες μαύρες σκέψεις ξεψυχούν, 

από κάτι άσχημα περάσματα του κόσμου 

από άγονες φτωχές στιγμές εγωισμού... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΝΘΗ