Το ταξίδι
7/10/2016
Περπατάς μόνη ανέραστη
της ψυχής παρθένα,
εκεί ανάμεσα σε πρίγκιπες
κι ακριβά αυτοκίνητα χαμένα.
Εκεί ανάμεσα στα σκοτεινά
τα μονοπάτια,
με αλεπούδες που φιλούν
τους Κενταύρους,
από τα ανθρώπινα τα μάτια.
Παίρνεις μορφή ενός παιδιού
και κανείς βόλτες σε πλατείες,
εκεί που σ είδα ίσως εγώ
στις ψυχής μου τις παραλίες.
Τα βράδια όταν συναντάς
τους κρυφούς σου πόθους,
κάτω από μπαλκόνια
φεγγαριού ανεβαίνεις
της αγάπης σου
χαμένους μες την έρημο
σκορπισμένους λόφους.
Ας την σκέψη σου
να μας χαϊδεύει τα βράδια,
σ αυτά τα άγνωστα
της σκέψης μονοπάτια.
Περπατάς μόνη ανέραστη
της ψυχής παρθένα,
εκεί ανάμεσα σε πρίγκιπες

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου