ΜΟΝΗ

Μόνη 

Μόνη μου λες

ότι είσαι μόνη, 

πίσω από τις αχτίδες του ήλιου

που σε κοιτά .

Μόνη μου λες απελπισμένη 

ανάμεσα σε φίλους,

που ίσως σ’ αγαπούν

πολύ μόνη, όλοι αδιαφορούν. 

Αν ήσουν τα φεγγάρια

αν ήσουν αυτά τα βράδια 

δεν θα ταν δυνατόν,

να μη σε ξέρω τόσο  

τόσο πολύ που σε αγαπώ.

Τόσο που λαχταρώ

να σε έχω αγκαλιά μου

στη Δύση πάλι 

γλυκιά μου προσμονή,

εσύ που περιμένεις 

το χειμώνα

να ζήσουμε μαζί.

Παρέα πάνω σ ένα κρεβάτι

κοντά στο παρόν,

στο παραθύρι που βλέπει

προς τα εκεί , 

τα σύννεφα  

καθώς έρχεται ο χειμώνας,

στην άδεια την ψυχή. 

Παίρνεις τα σύννεφα για στρώμα

και φεύγεις τα ταξίδια  

και ψάχνεις με το μυαλό,

καμία κρυφή ανάμνηση

καμιά κρυφή εικόνα,

να είσαι εσύ μαζί μου

να δείχνει πόσο πολύ σ’ αγαπώ.

Δεν ξέρεις ότι έχω 

στα χέρια μου εσένα

και σώμα και ψυχή,

μόνη μου λες μα δεν ξέρεις

πόσο μα πόσο σ αγαπώ...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΦΩΤΟ ΕΥΑ