Τα φεγγάρια μας
12/10/2016
Τα φεγγάρια που μιλούσες
τα βράδια που άλλα ζητούσες
ξέχναγες πως μ αγαπούσες
όταν σκοτεινά,
σε κάποια σοκάκια
άγρια στενά, αλλον κοιτούσες,
μ έδιωχνες και λαχταρούσες
μια άλλη φτωχή καρδιά.
Κόκκινα και ασημένια
σε στενά που φωτισμένα
στο κορμί σου ακουμπούν
τα δρομάκια του ουρανού.
Δάκρυα χρυσά στα μάτια
μου θυμίζουν τα κομμάτια
που σ αγαπούν,
αυτά τ άφησα κοντά σου
και σαν σκλάβος σέρνω τ αλλά

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου