Η ΠΙΚΡΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ

Η πίκρα  της σκέψης

26/9/2016

Έχω μια πίκρα στην ψυχή 

που πάντα κουβαλάω 

σ' αλαργινές συνήθειες

 μες το κορμί χαμένες. 

Όταν σε σκέφτομαι 

εκεί ψηλά η δίπλα 

εδώ στο χώμα,

στον ουρανό η στην κόλαση 

που με κερνάς ακόμα. 

Είναι οι έρωτες φτηνοί  

και του κορμιού τα πάθη,

αυτά που οδηγούν 

την σκέψη μας 

σε αέναα πάντα λάθη. 

Είναι η ίδια πίκρα αυτή 

που σκότωσε ερωμένους,

είναι η ίδια πίκρα αυτή 

που καταδίκασε ερωτευμένους.

Τα χέρια μου χάιδεψαν

αυτό το κορμί το κρύο 

που τόσο λάτρευα πολύ 

χαμόγελο μου θείο.

Η Παναγία να μας φίλα 

στου Αιγαίου τα πελάγη,

όταν η πίκρα στα κορμιά

άλλη χαρά θα ψάχνει.

Εσύ να ξέρεις στην καρδιά 

θα μείνης σαν προστάτης 

σαν ένας λαθρέμπορος

σαν ένας μετανάστης. 

Η απελπισία φόρτωσε 

την αγάπη σε ταξίδι 

παρακαλώντας στην ζωή

να μην της ξαναφύγει.   

Αυτή η ασημί μορφή 

που λαχταρώ  η δική σου 

λυπάμαι αν αγάπη μου πίκρα 

φόρτωσα γέμισα την ψυχή σου.

Τα χέρια μου στα χέρια σου 

πλεγμένα να σ αγγίζουν 

μήπως ο έρωτας ξανά 

κάνει τα όνειρα 

σαν γιασεμιά να ανθίζουν...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΦΩΤΟ ΕΥΑ