Κάτι καινούργιο
16/4/2016
Σε είδα σ ένα εξώφυλλο
μια χαλασμένη φωτογραφία
ήταν η ψυχή σου,
ξεθωριασμένη
από μια ξεχασμένη θλιμμένη
ιστορία αγάπης
και πόνεσα μαζί σου.
Σκέφτηκα τους δρόμους της ζωής
πολύχρωμοι ίσως ευτυχισμένοι
με λαμπερά χρώματα
που τώρα ξεθώριασαν
μπορεί απ' τα δάκρυα
ή από την υγρασία
μπορεί κι από τα χρόνια
μιας αβάσταχτης στιγμής
που δεν ήταν δεμένα αιώνια.
Στην σκέψη μου μόνο τα χέρια σου,
μόνο η φωνή σου, μόνο η αγκαλιά σου
μόνο η ψυχή σου ήταν δεμένα,
όταν το κορμί σου ξεθώριασε,
ξεθώριασε και το πάθος.
Άσε ελεύθερα τ' άγνωστα θέλω
και πέταξε κι εσύ εκεί που τα όνειρα
κάνουν στροφές στον αγέρα,
εκεί μόνο πετώντας θα καταλάβεις
τους δικούς σου ουρανούς
και θα κάψεις τα ξεθωριασμένα χαρτιά,
τ' άχρηστα λόγια αγάπης.
Μόνο έτσι θα ζεσταθείς
θα ξαποστάσεις,
ξεκινώντας ένα καινούργιο αύριο...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου