Ο δρόμος της χαράς
23/2/2016
Κι αν δεν μπορείς να ξεγλιστρήσεις
στο σκοτάδι,
έλα την μέρα στο δρομάκι στη χαρά
κι αν δεν μπορείς να ρθεις εδώ κοντά
εδώ που θέλω να σε φιλώ πάντα στα χείλη,
στο λαιμό στην πλάτη στην κοιλιά.
Πόσο τρελά ερωτευμένη
η πονεμένη,
πόσο το πάθος στο δικό σου το κορμί,
σε κάνει να πετάς ευτυχισμένη
και δίπλα σου να ξενυχτώ ως το πρωί.
Δεν μ ενδιαφέρουν τα τρελά
εσώρουχα σου,
δεν μ ενδιαφέρουν όλα τα χρυσά
στα χέρια σου φοράς,
μόνο με νοιάζει να ακούω
από το στήθος την καρδιά σου,
και γυμνή να σ έχω
στις φτερούγες της δική μου αγκαλιάς.
Καμιά φορά που δεν σε σκέφτομαι κοντά μου
να ξέρεις ότι πάλι σε φιλώ ,
μ όλο τον πόθο που έχω
μέσα μου για σένα,
ένα κορμί που είναι για εμένα ονειρικό.
Μια σκέψη περνά από το μυαλό
σ ένα όνειρο με τα πιο όμορφα φιλιά ,
σε μια περίεργη προσωπική στιγμή
φωτιά ανάσα μου να σ έχω παντοτινά .
Κι αν δεν μπορείς να ξεγλιστρήσεις
στο σκοτάδι ,
έλα την μέρα στο δρομάκι στη χαρά...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου