ΚΛΕΜΜΕΝΟΣ ΟΥΡΑΝΟΣ

Κλεμμένος ουρανός

2/2/2016

Είναι μαγικά σύννεφα 

ή θόλωσαν τα μάτια μου 

απ' τα δάκρυα,  

σε σκέφτομαι και θέλω

να πετάξω το σώμα μου 

θέλω να πουλήσω την καρδιά μου

θέλω να ξεχάσω την ψυχή μου 

εκεί που ο λήθαργος τολμά 

να μας χαϊδεύει το κεφάλι 

με συμπόνοια.

Θέλω τα περιστέρια    

να 'ναι τόσα πολλά, 

που να με κομματιάσουν πετώντας 

με χιλιάδες φτερά στα ουράνια, 

σε χιλιάδες εικόνες  

και τα πολλά φτερουγίσματα 

να με σβήσουν απ' τα όνειρα της ζωής,

σαν άγγελος που σκορπά την απελπισία

χορεύει μια αφημένη σκέψη 

ή θέληση ένας ηδονικός χορός 

που ξεσπά καθώς με τα χέρια ψηλά

κρυφά το κεφάλι τον ουρανό κοιτάζει

λες και ψάχνει εσένα που κρυφά

τον έκλεψες από 'μένα... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ