ΟΜΟΡΦΙΑ ΔΥΣΗΣ κ ΑΝΑΤΟΛΗΣ

Ομορφιά Δύσης κι ανατολής

Έπρεπε να φοράς μπούργκα

να χεις στολισμένο

με διαμάντια κορμί,

είσαι εσύ ομορφιά απ την ανατολή.

Των ματιών μου το ψέμα 

φυλακή η διαμάντι με αίμα,

 ένας κλόουν που ραγίζει ψυχές

 ποτέ με γέλια η αστείες φωνές.

Με ρωτάς είναι αυτό το σημάδι  

είναι αλήθεια η ένα ψεγάδι,  

να το κάνω αυτό  κι εγώ

 για εσένα μόνο να μιλώ.  

Μες την σκέψη στο ερωτευμένο μυαλό

 μόνο τ άστρα μαζί σου κοιτώ

 το κορμί σου λουλούδι που ανθίζει 

ανατολής αρώματα μυρίζει. 

Κρυμμένη  πίσω απ άστρα εσυ

 σταχτοπούτα σε μια άλλη ζωή, 

ομορφιά που ενώνει το σώμα 

από Ανατολή σε Δύση κι ακόμα, 

ποσό σε θέλω πονάει η ψυχή  

σε ρωτάω αν είναι έρωτας 

η αυταπάτη πικρή. 

Θέλω να κλέψω τα διαμάντια 

απ το κορμί σου,

θέλω να σε κλεψω απ  την ακριβή 

αυτήν φυλακή σου...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ