Βροχή έρωτα
17/3/2016
Σαν βροχή σ ακούω
να πέφτεις δίπλα μου
μέσα στην νύχτα,
η σ ένα θολό πρωινό
κι εσύ εκεί απέναντι
μόνη να με κοιτάζεις
και να ξέρεις ότι σ αγαπώ.
Δεν καταλαβαίνεις
ότι πια δεν είμαι εδώ,
κοντά σ αυτά τα όνειρα
αυτά που εσύ τα κανες
μούσκεμα.
Για να τα σβήσεις
όμως άφηνες,
κάτι σπίθες να γίνονται
φωτιές,
μες στα μεσάνυχτα
που με καιν ακόμη.
Φλόγες με κόκκινο αίμα
διαμάντια που σε ποθούν
μπορεί πάντα,
μετά το απόβραδο.
Ουρλιάζουν τα θέλω
να κατακτήσω το κορμί σου,
χαμογέλασε λοιπόν
κι αν τα χάδια είναι αληθινά
άσε να ρίγηση το σώμα σου
σε μια υπέρτατη ηδονή,
που μόνο με τα μάτια κλειστά
την διαβάζεις...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου