ΓΟΡΓΟΝΑ ΤΟΥ ΧΕΙΜΩΝΑ

Γοργόνα του χειμώνα

29/6/2016

Ποτέ δεν  θα ξεχάσω  

την  ζεστή σου  αγκαλιά 

όταν  ένα βράδυ  του χειμώνα 

σαν μια γοργόνα, 

που  περπάταγες στην  γη 

με έπνιξες  στις σκέψεις 

για το δικό σου  σώμα.

Τι  παρουσία θεϊκή 

σαν να τανε μίλια στα ουράνια 

σαν  χίλια λόγια,

που  γραφτήκανε  για εσένα

στου έρωτα μια καταιγίδα

που σιωπά, 

μέσα σ ένα άχρηστο χειμώνα.

Έλα και πάρε με γοργόνα 

στην  ομορφιά στην σιγαλιά

των άγνωστων νερών  σου,

εκεί που  οι αγκαλιές 

είναι  η φωτιά, 

των  άπληστων  φτωχών θεών σου.

Ποτέ δεν  θα ξεχάσω 

πως λαμπυρίζεις στην σκέψη μου,

όταν  αναδύεσαι 

από τα βάθη των νερών,

σ εκείνο  τ άγγιγμα το θεϊκό 

το  τόσο μακρινό  χωρίς ελπίδες, 

λεν και σε μια άκρη  

ενός σύννεφου  γκρεμού 

λες,

πάρε με κοντά σου 

και  άφησε την  ψυχή να πέσει,

στις ζωής τις καταιγίδες... 

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ   ΝΙΚΙ