ΜΑΓΙΣΣΑ ΝΕΡΑΙΔΑ Η ΕΣΥ

Μάγισσα νεράιδα η εσύ 

22/1/2016

Εχτές που κοιτούσα τ' αστέρια το βράδυ πεινασμένος

 στον Άδη λες κι ήμουν φυλακισμένος,

  περνούσε μια μάγισσα από πάνω ή μάλλον νεράϊδα

 δεν είδα καλά αν είχε φτερά η σκούπα με δάδα. 

Ξεχνάς μου λες εχτές που κοιμόσουν μαζί μου 

και λες ψέμματα για την ζωή σου ζωή μου, 

 μα δεν ξέρεις αλήθεια ακόμη τι κάνω τις μέρες

 τα βράδια στου ύπνου του δάσους τις φτέρες 

κι ούτε τον νου μου μπορείς ν' εξουσιάζεις

 νομίζεις ότι μ' αλυσίδες στο σώμα 

την ψυχή μου διατάζεις. 

Έτσι λοιπόν, 

αν μπορούσες πίσω απ' τα μάτια να κοιτάζεις 

 εκεί που τα κύματα σου πελώρια 

σκορπούν την σκέψη που αλλάζεις

σαρώνει η φαντασία η δική μου  

και σε πέλαγα αλλάζει την ζωή μου. 

 Έτσι λοιπόν εχτές που σου λέω η νεράϊδα

 καθώς περνούσε με κέρασε μια  απίστευτη 

   βόλτα στη φεγγαράδα,

 μα ζήλεψε η μάγισσα που εκεί κοντά μου περνούσε

 και μ' έβρισε γιατί από θλίψη μόνη θα μεθούσε

που να 'ξεραν οι δυο τους που ζήλευαν το βράδυ 

 ότι εμένα δεν μου ξεφεύγει ούτε η μέρα ούτε το σκοτάδι 

 κι όταν αυτές κοιμούνται κουρασμένες

εγώ μες το φως σου μιλάω γι' αγάπες απελπισμένες .

  Μα τσακ μια φωτίτσα που καίει στα μάτια 

μου λες μην σου τάζω βασίλεια και παλάτια,

 πως ξέρεις πως τα δικά μου παραμύθια

 είναι σαν του γάτου μου τα δικά του καπρίτσια. 

 Εγώ τότε θυμώνω στεναχωρημένος  

μα μέσα γελάω ευτυχισμένος ,

γιατί λέω ξέρει ότι περιμένουν κι άλλες

 την μέρα τα βράδια  

και σε ώρες μικρές ή μεγάλες κλέβω τα δικά τους τα χάδια. 

Έτσι απλά τα δικά σου καπρίτσια    

  μ' αφήνουν να σκέφτομαι του παράδεισου τα ωραία κορίτσια 

  αυτά που η γη, τ' ουράνια κι η πλάση μου 'φέραν

αυτά που για τα όνειρα μου στα όνειρα τους ξέραν. 

 Εχτές που κοιτούσα τ' αστέρια το βράδυ πεινασμένος

  στον Άδη λες κι ήμουν φυλακισμένος,

 περνούσε μια μάγισσα ή μάλλον νεράϊδα

 δεν είδα καλά κι αναρωτιόμουν ο καημένος,

πότε θα πήγαινα βόλτα μαζί σου στην φεγγαράδα!!!

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ