ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ

Απογεύματα του Σεπτέμβρη

15/9/2016

Τα απογεύματα ψυχής 

θέλω να μαι κοντά σου, 

να προσπαθώ να σε καταλάβω να νιώθω 

ότι  το περασμένο καλοκαίρι

ήταν ένα ανέμελο σταφύλι 

που φαγώθηκε μέσα σε όνειρα που έλαμπαν,

 στην Νταμούχαρη και στο Μυλοπόταμο. 

Εκεί μέσα  στα βαθιά κύματα του Αιγαίου

σε ζωγράφιζα, 

με τα μάτια πάνω στο γαλάζιο της θάλασσας 

και στο χρυσάφι από  τις αμμουδιές, 

με κλεμμένη άσπρη κιμωλία 

από τα σπιτάκια των Κυκλάδων. 

Σε ζωγράφιζα κι έψαχνα 

τα βήματα σου στις παραλίες 

κι ακολουθούσα τους ανέμους 

μέσα από την ψυχή μου,

ανάμεσα στις μηλιές και τις καστανιές

του Πηλίου. 

Εκεί  λοιπόν μέσα στις βαθιές αναπνοές 

ανάμεσα στην λάβα και το ξέγνοιασμα, 

και μέσα σε κάτι ερωτικά απογεύματα 

 ανάμεσα στα αμπέλια μέσα στα χωράφια 

και το δάσος με τα κρυμμένα χωριά 

και τα πέτρινα σπίτια, έκλεβα  με τα χέρια 

τα ερωτικά σταφύλια σου του Αυγούστου.

Αγγίζα το κορμί σου λαίμαργα 

όπως τις ρόγες του σταφυλιού 

κι έπινα  τους χυμούς από το κρασί,  

που όλο υποσχέσεις τρυγούσα  

από το κορμί σου.

Όλα αυτά για ένα πρόσωπο

με καυτά μαύρα μάτια

μαύρες φλόγες , με μελαχρινά μαλλιά

και ένα λευκό κορμί σαν τα μωρά 

των αγγέλων όταν γεννιούνται.

Σκέφτομαι κάποια απογεύματα του Σεπτέμβρη, 

την ομορφιά σου που είναι 

σαν την Μεσόγειο λαμπερή,

σαν τις γοργόνες δύσκολη 

και σαν τις νύχτες  χωρίς φεγγάρι 

ερωτικά παθιασμένη 

και αισθάνομαι, να σ αγγίζω... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ