ΠΟΣΌ ΌΜΟΡΦΗ ΕΊΣΑΙ

ΠΟΣΌ ΌΜΟΡΦΗ ΕΊΣΑΙ

3/12/2016

Πόσο όμορφη είσαι,

χάθηκα μέσα στα μάτια σου

είσαι σαν ένας χείμαρρος, 

που καθαρίζει την ψυχή μου

από της αμαρτίες

της κόλασης.

Ναι εκεί που θέλω να βουτάω

 γυμνός,

και να αμαρταίνω ξανά και ξανά

πιο βαθιά από την φωτιά,

πιο βαθιά σε διαμαντένια νερά

 και να σκληραίνω μέσα σου, 

μέσα από τις μαχαιριές ηδονής

που θα χαράσσουν τα ματωμένα μου 

όνειρα. 

Σαν τριαντάφυλλα τα χείλια σου 

να με φιλάς, 

και να αισθάνομαι ότι μ ακουμπάς 

να μ αναστήσεις, 

να με δροσίσεις, 

με αγριοβότανα την ψυχή μου

 να πείσεις, 

ότι ποτέ μα ποτέ άλλον 

δεν θα ξανά αγαπήσεις,

πόσο όμορφη είσαι ...
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΧΙΟΝΟΝΙΦΑΔΑ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ

Χιονονιφάδα  των ονείρων

2/12/2016

Πως μπορείς να δεις 

τις μέρες της γιορτής, 

πιο καθαρά  το χιόνι 

μέσ την χαρά της αναμονής 

μπορείς να σκεφτείς 

τι είναι αυτό που λατρεύουμε

όλοι όταν μες το κρύο 

στροβιλίζεται

μια χιονονιφάδα αγάπης 

λευκή και σκεπάζει 

όλη την φύση. 

Είναι αυτή η αλλαγή

ίσως κι η προσμονή 

που δεν μας φέρνουν 

όλα τα άλλα,

μα μόνο αυτή η καθαρή 

παγωμένη χιονονιφάδα.

Πέφτει μαλακά 

καθώς στριφογυρνά 

και μας κάνει να χαμογελούν 

τα μάτια και η καρδιά. 

Αν τύχη δηλαδή 

και έρθει την στιγμή

που γεννιέται 

ο καλός χριστούλης, 

η αν μας τιμήσει  

την πρωτοχρονιά

και μας ντύσει στα λευκά 

όταν φεύγει σιωπηλά 

ο γέρος χρόνος... 

Τότε όλα  γίνονται μαγικά

και μας πάνε σε εικόνες

και σε όνειρα που φέρνει μόνο 

ένας άγνωστος  Θεός, 

με κάλαντα κι ευχές

και ευτυχισμένες παγωμένες 

αναπνοές.

Πως μπορείς να δεις 

τις μέρες της γιορτής, 

αν η χιονονιφάδα

είναι αγάπη, κι όχι πόνος...
ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

Το όνειρο της Κυριακής
1/12/2016

Το όνειρο της Κυριακής

βγαίνει ως το μεσημέρι 

και σεργιαναει σαν ληστής

που έρχεται σ άλλα μέρη.

Ξενυχτισμένη άδολη 

μάγισσα

μυστικών περασμάτων,

χαμένη πριγκίπισσα 

σαν ένα φάντασμα η φως 

ερωτικών ποιημάτων.

Το μέγεθος στο όνειρο

σαν μια φωτιά που καίει, 

τα δυο σου μάτια σαν σκιά 

σε τρομαγμένη  αγκαλιά, 

πετάς,  

ψυχές τρομάζεις...

Δέκτης κι άγγελος 

φωτιάς,

 με το όνειρο της Κυριακής

 κουνάς ψυχές 

μέσα σ εκκλησιές,

στης γης χαμένους

παραδείσους βλέπεις.

Εκεί περνάς σαν μια θολή 

ανάμνηση η μια φαντασία

κι αφήνεις τα δάκρυα να λένε 

τη δική σου ιστορία. 

Στα όνειρα της Κυριακής  

αγγέλων   οπτασία... 
ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ

ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ

Ζω μέσα σ ένα κόσμο

πνευμάτων και ονείρων

μπερδεύω τους κόσμους,

ποτέ είμαι 

σ ένα , ποτέ σ άλλον 

και συνέχεια ξυπνάω 

από ένα όνειρο 

που δεν θέλω να αποχωριστό.

Από ένα άλλο κόσμο

άλλο τρόπο σκέψης

άλλη αγάπη άλλη ελπίδα

άλλη ζωή. 

Θυμώνω θυμώνω πολύ

που χάνομαι ανάμεσα 

σε τόσους κόσμους,

που γυρίζω τόσα όνειρα 

πότε έχω φτερά αγγέλου,

πότε είμαι ιππότης η ξωτικό

πότε άνθρωπος 

και πότε χάνομαι μέσα 

σε κάτι περάσματα στον ουρανό. 

Παράξενο που τα ξεχνάω

μόλις ανοίξω τα μάτια.

Σαν μαγικό χαλί το κορμί μου  

με ταξιδεύει,

σε κάθε κλείσιμο των ματιών

ακόμη όταν και τα όνειρα 

δεν υπάρχουν,

υπάρχω εγώ ...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ 

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

ΜΕΤΑΛΛΑΞΗ

Αρπάζεις με τα νύχια

την απελπισμένη σου ζωή,

μεταφέρεις όλα τα όνειρα 

σ ένα ταξίδι

και χαράσεις με τις ελπίδες

όλα τα σκουριασμένα μέταλλα,

τα σαπισμένα όνειρα

του παραδείσου,

όλες τις στιγμές του έρωτα

τις ψεύτικες,

όλα τα καμένα φτερά

που σε πούλησαν,

όλα τα χαλασμένα κρασιά

που ήπιες δίνοντας στο κορμί

την ελπίδα ότι σ αγαπούν.

Νοιώθεις τις πληγές

σ όλο σου το κορμί

και νοιώθεις στην πλάτη

τα φτερά που βγαίνουν

και τόσο πονάνε.

Μά δεν ξέρεις ακόμη

αν γίνεσαι Άγγελος,

η διάβολος...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ

ΦΩΤΟ ΕΥΑ

ΔΗΜΟ-ΚΡΑΤΙΑ Η ΤΡΟΜΟ?

Δήμο-κρατία

Η Τρόμο 

24/11/2016

Η στιγμή των πραγμάτων

των ανόητων θαυμάτων,

προς την γεννά  που αγγίζει  

των ψυχών μουρμουρίζει.

Δόξα  να χει ο πόνος 

ο ατελείωτος φόνος

κι ο  στυγνός δολοφόνος 

φεύγει, λαλεί  

ο μαύρος χρόνος.  

Δημοκρατία κι αμπέλια 

και τρελά τσιφτετέλια, 

άγιος να ναι ο τρόμος

μας μιλά ένας νόμος. 

Σιωπάς  δεν αντέχεις,

δεν μιλάς κι όμως τρέχεις

αριστερά και φασίστες 

και κάτι μαύροι τουρίστες.

Στις Μεσογείου το πηγάδι, 

ρίχνουν τις ζαριές τους 

στον Άδη.

Στις στιγμές των πραγμάτων

των ανόητων  και των θαυμάτων,

οι αργίτες κι οι κλέφτες

γίνανε νόμων εκτελεστές

κι αποδέκτες...

ΠΟΙΗΣΗ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ 
ΖΩΓΡΑΦΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ  ΡΑΠΑΝΤΖΙΚΟΥ

ΕΠΕΦΤΑΝ ΑΣΤΕΡΙΑ

Έπεφταν αστέρια  

Έπεφταν τ αστέρια 

ρε γαμώτο , 

εγώ προσπαθούσα να κοιμηθώ 

αγκαλιά με μια σκέψη 

και αυτά έπεφταν αθόρυβα

 από ψηλά. 

Αντέχει το δωμάτιο  αντέχει 

σκέφτηκα. 

Ε άτακτα αστέρια ήταν

 θα πέσουν δίπλα, 

μα τόση ησυχία  

που μου φέρνει κατάθλιψη. 

Να μην μπορώ να κοιμηθώ 

κι αυτά ,

να μην σηκώνουν

 ούτε σκονίτσα πέφτοντας. 

Χαμένα αστέρια σου λέω σαν εμάς 

κι όλα πέφτουν πάνω μου, 

σε σκέφτηκα  άφησα τις σκέψεις

 μετά, 

πάνω στο μαξιλάρι και συνέχισα

την προσπάθεια.

Ενώ τα αστέρια έπεφταν 

ακόμη πάνω μου...

ΠΟΙΗΤΗΣ ΣΩΤΗΡΗΣ ΣΠΗΛΙΩΤΗΣ